آرشیو دیدگاه های دیگران
-
0
طبقات – محدثان و فقیهان در بغداد – عبد الملک بن محمد بن
ابی بکر بن محمد بن عمرو بن حزم بن زید بن لوذان بن عمرو بن عبید بن عوف بن مالک بن نجّار، مادرش امه الوهاب دختر عبد اللّه بن عبد […] -
0
شرف دیگر رسول علیه السلام در قرآن
خدای تعالی حکم کرد از برای پیغمبر بتمامی اعمال و آنجا که گفت: وَ مِنَ اللَّیْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نافِلَهً لَکَ. و نافله زیادت باشد بر فرض. و ابراهیم را یاد […] -
0
طبقات – راویان و محدثان زمان پیامبر – حمید بن ابی حمید طویل
آزاد کرده و وابسته طلحه الطلحات خزاعی .کنیهاش ابو عبیده و نام پدرش طرخان بوده است، حمید محدثی مورد اعتماد و پر حدیث بوده است جز اینکه گاهی با حذف […] -
0
شرف دیگر رسول علیه السلام در قرآن
خدای تعالی رد قول مشرکان کرد در آنچه بدان عیب رسول کردند: وَ یَقُولُونَ أَ إِنَّا لَتارِکُوا آلِهَتِنا لِشاعِرٍ مَجْنُونٍ.رسول را شاعر مجنون خواندند. خدای عز و جل رد کرد […] -
0
طبقات – محدثان و فقیهان در بغداد – خلف بن هشام بزاز
کنیهاش ابو محمد بوده از شریک و ابو عوانه و حماد بن زید و جز ایشان حدیث شنیده است، او در قرآن و شناختن لهجههای واژههای قرآنی صاحب نظر بوده […] -
0
طبقات – راویان و محدثان زمان پیامبر – ابو عبیده ناجی
وابسته و آزاد کرده کابس بن ربیعه ناجی و نخست ساکن محله بنی ناجیه و سپس ساکن ناحیه بنی عقیل بوده است.برگرفته از کتاب طبقات الکبری نوشته: ابن سعد، محمد […] -
0
طبقات – راویان و محدثان زمان پیامبر – کنانه بن نعیم عدوی
محدثی شناخته شده و ان شاء الله مورد اعتماد بوده است.برگرفته از کتاب طبقات الکبری نوشته: ابن سعد، محمد بن سعد ترجمه: محمود مهدوی دامغانی -
0
وظیفه پیامبر ارائه طریق در قرآن
اِنَّکَ لا تَهْدی مَنْ اَحْبَبْتَ وَ لکِنَّ اللّهَ یَهْدی مَنْ یَشاءُ وَ هُوَ اَعْلَمُ بِالْمُهْتَدینَتو نمی توانی کسی راکه دوست داری، هدایت کنی، ولی خداوند هرکس را که بخواهد،هدایت می […] -
0
طبقات – راویان و محدثان زمان پیامبر – عبد الله بن عون بن ارطبان
کنیهاش ابو عون و آزاد کرده و وابسته عبد الله بن درّه بن سرّاق مزنی و بزرگتر از سلیمان تمیمی و از هواداران عثمان بوده است، او محدثی مورد اعتماد […] -
0
طبقات – فقیهان و محدثان که در جزیره سکونت داشتند – زیاد بن عبد الله بن علاثه کلابی
او معاون برادر خود در سازمان قضایی مهدی بوده است.برگرفته از کتاب طبقات الکبری نوشته: ابن سعد، محمد بن سعد ترجمه: محمود مهدوی دامغانی