اخلاق و فضائل, سیره عملی و رفتاری

طبقات – ماده شتران شیرده رسول خدا (ص)

واقدی از معاویه بن عبد الله بن عبید الله بن ابو رافع نقل میکند که میگفته است پیامبر (ص) تعدادی ماده شتر شیرده داشت که یک مرتبه هم در منطقه غابه هدف غارت دشمن قرار گرفت. گوید، تعداد آنها بیست شتر بود و خانواده پیامبر (ص) از شیر آنها تغذیه میکردند و همه شب دو مشک بزرگ شیر میآوردند، برخی از آنها بسیار پر شیر و دوشا بودند از جمله حنّاء، سمراء، عریس سعدیّه، بغوم، یسیره و دبّاء- نامهای ناقههاست.
محمد بن عمر واقدی از هارون بن محمد از پدرش، از نهبان آزاد کرده ام سلمه نقل میکرد که ام سلمه میفرموده است بیشتر بلکه تمام خوراک ما در خدمت رسول خدا (ص) شیر بود، رسول خدا (ص) چند ناقه دوشا داشت که در منطقه غابه- بیشه نزدیک
ترجمه الطبقات الکبری ،ج۱،ص:۴۶۵
(۱) مدینه- بودند و هر یک از آنها را به یکی از زنان خود اختصاص داده بود، ناقهیی که نامش عریس بود به من تعلق داشت و آنچه شیر میخواستیم فراهم بود، برای عایشه هم ناقه سمرا اختصاص داشت که اگر چه پر شیر بود ولی به اندازه ناقه من شیر نداشت، ساربان آنها را به چراگاه جوانیه میبرد و شامگاه بر در خانه میآورد و آنها را میدوشیدند، ناقه مخصوص پیامبر (ص) هم پر شیر بود و به اندازه ناقه من بلکه بیشتر شیر میداد.
واقدی از موسی بن عبیده، از ثابت آزاد کرده ام سلمه، از ام سلمه نقل میکند که میگفته است ضحاک بن سفیان کلابی ناقهیی دوشا به رسول خدا (ص) تقدیم کرد که نامش برده بود، گوید شتری بهتر از آن ندیده بودم به اندازه دو شتر شیر میداد و شامگاه آن را بر در خانه ما میآوردند، هند و اسماء آن را به چرا میبردند، گاهی در احد و گاهی در جماء. و آن را که به خانه میآوردند به اندازه یک چادر هم برگ و شاخه برایش میآوردند و آن تمام شب را در علف به صبح میآورد، پیامبر (ص) غالبا آن را برای میهمانان خود میدوشید و آنان همگی کاملا سیر میشدند و اضافه آن را هم میان ما تقسیم میفرمود، صبحها هم شیر خوبی میداد.
واقدی از عبد السلام بن جبیر، از پدرش نقل میکند که میگفته است پیامبر (ص) هفت ماده شتر دوشا در ناحیه ذی الجدر داشت، در ناحیه جماء هم چند شتر شیری داشت و شیر آنها را برای ما میآوردند، ناقهیی به نام مهره دیگری به نام شقراء و دیگری به نام دبّاء.
مهره را سعد بن عباده از میان شتران بنی عقیل برگزیده و فرستاده بود، شقراء و دباء را پیامبر (ص) در بازار نبط از بنی عامر خریده بودند، برده، سمراء، عریس، یسیره و حناء را همه شب میدوشیدند، و شیر آنها را میآوردند. یسار غلام پیامبر (ص) ساربان آنها بود که کشتندش- در شبیخون و غارت دشمن کشته شده است.
واقدی از سلیمان بن بلال، از یحیی بن سعید، از سعید بن مسیب نقل میکند در شبی که یسار کشته شده بود و شیر برای پیامبر نیاوردند، آن حضرت فرمود: خداوند کسانی را که امشب خاندان محمد (ص) را تشنه گذاشتند، تشنه کناد.
برگرفته از کتاب طبقات الکبری نوشته: ابن سعد، محمد بن سعد ترجمه: محمود مهدوی دامغانی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *