حوادث، وقایع، هجرت، غزوه ها

ماه های حرام در عرب جاهلی

عرب جاهلی سالی چهار ماه را هاه های حرام می دانستند: رجب، ذی القعده، دی الحجه، محرم. حرام یعنی محترم. در حقیقت عرب چون پاس احترام این ماه ها را نگاه می داشتند، لذا از هرگونه قتل و غارت و آدم کشی درآنها اکیدا ممانعت به عمل می آوردند. در این ماه ها عرب از تمامی نقاط جزیره عربستان به مکه می آمدند، و مراسم عبادت و طواف انجام می دادند، یا به بازار عکاظ و اسواق دیگر می رفتند، و به کار تجارت و مبادله کالا و ایراد شعر و خطابه می پرداختند.هرچند اعراب جاهلی بت یا ستاره یا اشیای دیگر را می پرستیدند، ولی با این وصف عمده نظر آنها درآمد و رفت به مکه احترام به کعبه و مراسمی بود که بر محور آن انجام می گرفت. با این وضع چنان که گفتیم آنها در ضمن به کار تجارت و مبادله شعر و خطابه حتی در منازل و اسواق میان راه هم اشتغال داشتند.در ماه های حرام به کسی تعرض نمی شد. به قتلی نه تجاوزی و هتک ناموسی به وقوع نمی پوست. حتی حیوانات هم از امنیت و آزادی برخوردار بودند و تامین جانی داشتند.اگر دراین مدت به کسی تعدی می شد، عموم قبائل خود را موظف می داشتند تجاوز را سرکوب کنند و متعدی را به کیفر رسانند.می توان گفت اهل مکه عموما تاجربودند. مرد و زن اشراف مکه و فامیل های وابسته، در مال التجاره و سرمایه این تجارت عمومی و همیشگی سهیم بودند، و از این راه ثروت زیادی به دست می آوردند. معروف است که خدیجه همسر پیغمبر قبل از ازدواج باآن حضرت از تجار عمده بود، ولی باید دانست که بقیه زنان قریش هم تقریبا چنین بودند، و اختصاص به خدیجه نداشت.از این گذشته چون مردم مکه سالی یکبار از زوار کعبه و قبائل مختلف که برای انجام مراسم حج می آمدند، پذیرائی می نمودند و آنها نیز فراورده های خود را در در منازل میان راه و خود مکه می فروختند، از این راه نیز، سود سرشاری عاید قریش می شد.برای درک اهمیت قریش، باید در نظر داشت که گاهی دوهزار و پانصد شتر کالای آنها را میانحجازو شام و یمن مبادله می کرد.مبادلات تجاری آنها طلا، نقره، پوست، چرم، ادویه، عطر، صمغ، سنا، یعنی محصولات یمن و هند و حبشه بود، و از شام و مصر و فلسطین نیز کتان، ابریشم، اسلحه، غله، زیتون، و روغن زیتون و غیره می آوردند.به موازات ظهور اسلام تجار عمده قریش ابوسفیان از قبیله بنی امیه، عتبه بن ربیعه از قبیله عبدالدار، ابوجهل از قبیله بنی مخزوم، و ابولهب از قبیله بنی هاشم بودند، که همگی از ثروتمندان و مال داران معروف به شمار می رفتند.
برگرفته از کتاب تاریخ اسلام ار آغاز تا هجرت نوشته آقای علی دوانی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *