حوادث، وقایع، هجرت، غزوه ها

فرمان عمر و شرطهایی بر زردشتیان

سنن سعید بن منصور، بخش دوم، ش ۲۱۸۰، ۲۱۸۱، ۲۱۸۲؛ بحن ۱/ ۱۹۰- ۱۹۱ (ش ۱۶۵۷، ناشر آن، به الرّساله شافعی ش ۱۱۸۳، الامّ ۶/ ۹۶، الطّیالسی ۲۵۵، البخاری ۶/ ۱۸۴- ۱۸۵ در حاشیه فتح الباری، و السّنن الکبری نیز ارجاع داده است)؛ بع ش ۷۷ (ناشر آن، به ابو داود در شرح آن عون المعبود ۳/ ۱۳۳- ۱۳۴، کتاب الاموال، ابن زنجویه (خطّی بوردور در ترکیّه) ورق ۱۳/ الف- ب نیز ارجاع داده است).
مقابله کنید: الرّوض الانف، سهیلی (چ ۱۳۳۲) ۱/ ۷۹ آنجا که تصریح کرده است: «عمر به کارگزاران خود نوشت …» و از اینجاست که وی جزء بن معاویه و ابو موسی اشعری را برابر روایت، چون مرسل إلیه یاد کرده است.
ابن زنجویه از بجاله بن عبده العصری روایت کرده است که عمر بن خطّاب به ما دستور داد که: به زردشتیانی که با شما به سر می برند، پیشنهاد کنید که از زناشویی با محارم بپرهیزند و با هم غذا بخورند تا ایشان را در شمار اهل کتاب بدانیم. و همه جادوگران و کاهنان را بکشید …
روایت نخست سعید بن منصور: از بجاله روایت است که گفت: من دبیر جزء بن معاویه عمّ احنف بن قیس بودم. نامه عمر بن خطّاب، یک سال پیش از مرگ وی رسید که: «همه جادوگران را بکشید. زردشتیان را از محارم ایشان دور و آنان را از زمزمه، بازدارید. ما در پی این فرمان، سه تن زن جادوگر را کشتیم و مردان را از زنانی که در کتاب خدا حرام شناخته شده اند، جدا کردیم. سپس جزء طعامی فراهم آورد و مجوس را فرا خواند و شمشیر را بر روی زانوی خود نهاد و آنان، بی زمزمه غذا خوردند و یک یا دو بار استر، نقره ریختند. تا آنگاه که عبد الرّحمن بن عوف، گواهی نداده بود که پیامبر خدا (ص) از زردشتیان هگر (بحرین) گزیت گرفته است، عمر بن خطّاب از ستاندن گزیت از زردشتیان، خودداری کرده بود (۱).
۱٫ روایت دوم و سوم و همچنین روایت ابن حنبل، چیزی افزون بر آنچه که یاد شد، در بر ندارند. از این رو، از برگردان آنها خودداری شد.- م.
نامه ها و پیمانهای حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم ،ص:۵۷۵
(۱)
برگرفته از کتاب نامه ها و پیمانهای سیاسی حضرت محمد(ص)و اسناد صدر اسلام نوشته آقای محمد حمید الله

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *