حوادث، وقایع، هجرت، غزوه ها

سفارش پیامبر در صفین به لشکر

آیا در تاریخ جنگهای بشر می توان حتی یک مورد دیگر، ولو از پیغمبران، پیدا کرد که کسی بر متعدی متجاوزی که به قصد نابود کردن او و همراهانش قشون کشی کرده، پیروز گردد و کشتن او را چون خشمناکش ساخته به تأخیر اندازد؟ در صفین برای جنگ با گروه یاغی و ستمگر به سپاهیانش چنین توصیه می کند: «با آنکه بحمد اللّه شما بر حقید و آنها بر باطل، در عین حال تا آنها جنگ را شروع نکنند، شما اقدام به پیکار نکنید و اگر به فرمان خدا شکست یافتند، پس کسی را که پشت به جنگ کرده، نکشید؛ متعرض کسی که نمی تواند از خود دفاع کند، نشوید؛ کار زخم خورده را تمام نکنید؛ آزاری به زنها نرسانید؛ هر چند به اعراض شما ناسزا گویند و به فرمانروایانتان دشنام دهند.»
وقتی بر پیمان شکنان و یاغیان جنگ جمل پیروز می شود، بر کشته شدن دشمن متأثر و اندوهناک می گردد، اموال آنها را به وارثانشان می دهد، سپاهی شکست یافته را مورد لطف قرار داده، عایشه را با احترام به مدینه باز می گرداند.
به مالک اشتر توصیه می کند که درباره ملت مصر نکوکاری و خوشرفتاری کند، خواه مسلمان و خواه کافر، و عبارت نامه اش چنین است: «زیرا آنها دو صنفند یا برادر دینی و یا همنوع تو و در خلقت مانند تو هستند.» بعد از ضربت خوردن به شهادت نهج البلاغه، مکرر درباره قاتلش سفارش مؤکّد می فرماید که او را عفو کنند و از گناهش درگذرند و می گوید: «آیا دوست ندارید که خداوند از شما درگذرد؟» این است که شهریار می گوید: «تو خدایی مگر ای دشمندوست!؟» به راستی که این اخلاق و صفات، اخلاق و صفات خدایی است. علی که شخصیّتی بی مانند است و جز خاتم انبیا، پیغمبران را هم نمی توان در امر حکومت با او مقایسه کرد، محیطی که اسلام به وجود آورد، سایر زمامداران و امرای اسلامی را نیز می بینیم که با دیگر حکام و امرا فرق محسوس و امتیاز مخصوص دارند.
برگرفته از کتاب وحی و نبوت در پرتو قرآن نوشته آقای محمد تقی شریعتی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *