از دیدگاه قرآن

توصیف خدا از پیامبر در قرآن

همان گونه که بیان شد، خداوند متعال، حضرت محمّدصلی الله علیه وآله را به اسم خطاب نفرموده، بلکه برای تعظیم بیش تر، به القاب خطاب می فرماید. در این جا مناسب است نمونه های قرآنی آن را مرور کنیم:«یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ حَسْبُکَ اللّهُ وَمَنِ اتَّبَعَکَ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ» [۲۰۴] ۰۵)؛ منافقان از آن روزی بترسند که خدا سوره ای بفرستد که آن چه درون آن هاست آشکار سازد، ای رسول بگو: اکنون تمسخر کنید خدا از آن چه می ترسید به سر شما خواهد آورد.«یَا أَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَیْکَ مِن رَّبِّکَ وَإِن لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ وَاللّهُ یَعْصِمُکَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللّهَ لاَ یَهْدِی الْقَوْمَ الْکَافِرِینَ» [۲۰۵] ۰۶)؛ ای پیغمبر، آن چه از خدا بر تو نازل شد به خلق برسان که اگر نرسانی تبلیغ رسالت و اداء وظیفه نکرده ای و خدا تو را از شرّ مردمان محفوظ خواهد داشت و دل قوی دار که خدا کافران را راهنمایی نخواهد کرد.«مَّا کَانَ مُحَمَّدٌ أَبَا أَحَدٍ مِّن رِّجَالِکُمْ وَلَکِن رَّسُولَ اللَّهِ وَخَاتَمَ النَّبِیِّینَ وَکَانَ اللَّهُ بِکُلِّ شَیْ ءٍ عَلِیًما» [۲۰۶] ۰۷)؛ محمّدصلی الله علیه وآله هرگز پدر هیچ یک از مردان شما نیست، بلکه پیامبرخدا و خاتم پیامبران است و خداوند به هر چیزی داناست.«اَلَّذینَ ءاتَینهُمُ الْکِتبَ یَعرِفُونَهُ کَما یَعرِفُونَ اَبْناءَهُم وَ اِنَّ فَریقاً مِنهُم لِیَکتُمُونَ الْحَقّ وَ هُم یَعْلَمُونَ» [۲۰۷] ۰۸)؛ کسانی که کتاب آسمانی به آنان دادیم، او را هم چون فرزندان خود می شناسند؛ ولی جمعی از آنان، حق را آگاهانه کتمان می کنند [۲۰۸] ۰۹).فخر دو جهان، خواجه فرخ رخ اسعد مولای زمان، مهتر صاحبدل امجدآن سیّد مسعود و خداوند موید پیغمبر محمود، ابوالقاسم و احمدوصفش نتوان گفت به هفتاد مجلد این بس که خدا گوید: «ما کان محمّد» [۲۰۹] .فضیلت ۴: امّت های پیشین می توانستند پیغمبر خود را به نام خطاب کنند، اما امّت خاتم النبیین، نباید ایشان را «محمّد» خطاب کنند، بر همین اساس، چون ابتدا، «یا محمّد» و «یا ابوالقاسم» می گفتند، وقتی این آیه مبارکه نازل شد، «یا رسول الله»، و «یا نبی الله» خطاب نمودند: «لا تَجْعَلُوا دُعَاء الرَّسُولِ بَیْنَکُمْ کَدُعَاء بَعْضِکُم بَعْضًا قَدْ یَعْلَمُ اللَّهُ الَّذِینَ یَتَسَلَّلُونَ مِنکُمْ لِوَاذًا فَلْیَحْذَرِ الَّذِینَ یُخَالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَن تُصِیبَهُمْ فِتْنَهٌ أَوْ یُصِیبَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ» [۲۱۰] ؛ ای مؤمنان شما دعای رسول صلی الله علیه وآله و ندا کردن او را مانند ندای بین یکدیگر قرار مدهید (بدون حفظ ادب مقام رسالت قرار مدهید یا نامستجاب مپندارید) خدا به حال آنان که برای سرپیچی از حکمش به یکدیگر پناه برده و رخ پنهان می دارند آگاه است. پس باید کسانی که امر خدا را مخالفت می کنند بترسند که مبادا به فتنه بزرگ یا عذاب دردناک دیگر گرفتار شوند.فضیلت ۵: خداوند متعال به بلد آن حضرت، سوگند یاد کرده است و چنین می فرماید:«لاأُقْسِمُ بِهَذَا الْبَلَدِ – وَأَنتَ حِلٌّ بِهَذَا الْبَلَدِ» [۲۱۱] ؛ سوگند به این بلد یاد نکنم. و حال آن که تو در این بلد منزل داری.و به حیات هیچ کس قسم یاد نکرده جز او، که می فرماید:«لَعَمْرُکَ إِنَّهُمْ لَفِی سَکْرَتِهِمْ یَعْمَهُونَ» [۲۱۲] ؛ به جان تو قسم که این مردم دنیا همیشه مست شهوات نفسانی و به حیرت گمراهند.و در حق رسالت او قسم یاد فرموده:«یس – وَالْقُرْآنِ الْحَکِیمِ – إِنَّکَ لَمِنَ الْمُرْسَلِینَ» [۲۱۳] ؛ (ای سیّد رسولان). قسم به قرآن حکمت بیان. که تو ای محمّد، البته از پیغمبران خدایی.و در اسباب هدایت او فرموده است:«وَالنَّجْمِ إِذَا هَوَی» [۲۱۴] ؛ قسم به ستاره (ثریّای نبوت) چون فرود آید.فضیلت ۶: خداوند در شأن آن حضرت می فرماید: «إِنَّا فَتَحْنَا لَکَ فَتْحًا مُّبِینًا» [۲۱۵] ؛ (ای رسول ما غم مدار که) ما تو را به فتح آشکاری در عالم پیروز می گردانیم.فضیلت ۷: انبیاء پیشین، هریک برای قومی مبعوث بودند، اما آن حضرت بر تمام خلایق مبعوث شد.فضیلت ۸: بیش ترین انبیاء برای هدایت انسان ها مبعوث شدند، امّا آن حضرت صلی الله علیه وآله بر تمام جن و انس مبعوث شد.فضیلت ۹: ختم نبوت به وجود مبارک آن حضرت صلی الله علیه وآله شد [۲۱۶] .فضیلت ۱۰: اسرافیل که بر هیچ پیغمبری نیامده بود، بر آن حضرت نازل شده است.فضیلت ۱۱: خداوند متعال، انبیاء پیشین را به سؤال عطیتی عنایت می فرمود و آن حضرت را بدون درخواست و بی سؤال عطاء فرمود.فضیلت ۱۲: در حالی که امت های پیشین، به غیر از معبد معیّن، در جای دیگری مجاز به عبادت نبودند، خداوند سبحان، تمام روی زمین را برای عبادت امّت آن حضرت جایز دانسته و خاک را از برای تیمّم، به جای آب اجازه فرمود.فضیلت ۱۳: در صحف و کتب انبیاء پیشین، مژده ظهور آن حضرت وارد شده است.فضیلت ۱۴: خداوند متعال، غنایم را بر امت های پیشین حرام کرده بود، امّا بر امت آن حضرت صلی الله علیه وآله حلال نمود.فضیلت ۱۵: خداوند متعال، او را حبیب خود ساخت.فضیلت ۱۶: در زمان بعثت او، شیاطین از عروج به آسمان ممنوع شدند.فضیلت ۱۷: شریعت او پاینده است تا قیامت و ناسخ شریعت سابقه است.فضیلت ۱۸: در غزوه ها، ملائکه حاضر می شدند و با دشمنان او ستیز نموده و به یاری اش می شتافتند.فضیلت ۱۹: خداوند، آن حضرت را رحمت بر عالمیان ساخت، چنان که می فرماید:«وَمَا أَرْسَلْنَاکَ إِلاَّ رَحْمَهً لِّلْعَالَمِینَ» [۲۱۷] ؛ و ای رسول ما تو را نفرستادیم مگر آن که رحمت برای اهل عالَم باشی [۲۱۸] .فضیلت ۲۰: خداوند، نکاح زنان حضرت محمّدصلی الله علیه وآله را بعد از آن حضرت صلی الله علیه وآله، حرام ساخت: «وَلا أَن تَنکِحُوا أَزْوَاجَهُ مِن بَعْدِهِ أَبَدًا إِنَّ ذَلِکُمْ کَانَ عِندَ اللَّهِ عَظِیًما» [۲۱۹] ؛ و نه پس از وفات، هیچ گاه زنانش را به نکاح خود درآورید که این کار نزد خدا گناهی بسیار بزرگ است.فضیلت ۲۱: آن حضرت را جوامع الکلم عطا فرمود، چنان که فرمود: «اعطانی جوامع الکلم». [۲۲۰] فضیلت ۲۲: هیبت او را یک ماهه راه در دل اعداء افکند.فضیلت ۲۳: نور خداوند تبارک و تعالی محیط آن حضرت بود، چنان که فرمود: «اللهم اجعلنی نور موید».فضیلت ۲۴: از قفای خود چنان می دید که از پیش روی می نگریست.فضیلت ۲۵: جسم مبارک او سایه نداشت، و جامه اش از قوت وجود مبارکش نیز سایه نداشت [۲۲۱] ۲۲).فضیلت ۲۶: خداوند راز هستی را هدایت تا نهایت، به آن حضرت عرضه داشت، و لذا بعضی از آن را خبر داد [۲۲۲] ۲۳).فضیلت ۲۷: در بهترین قرون برانگیخته شد، چنان که می فرماید: «بعثت من خیر قرون».فضیلت ۲۸: وجود مبارکش از شریف ترین قبایل است چنان که می فرماید: «ان الله اصطفی من ولد ابن ابراهیم….» [۲۲۳] .فضیلت ۲۹: اشرف امّت ها است: «کُنتُمْ خَیْرَ أُمَّهٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنکَرِ وَتُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَلَوْ آمَنَ أَهْلُ الْکِتَابِ لَکَانَ خَیْرًا لَّهُم مِّنْهُمُ الْمُؤْمِنُونَ وَأَکْثَرُهُمُ الْفَاسِقُونَ» [۲۲۴] ؛ شمایید نیکوترین امّت که قیام کردید (برای اصلاح بشر) مردم را به نیکوکاری امر کنید و باز دارید از بدکاری و ایمان به خدا آورید و اگر اهل کتاب همه ایمان می آوردند بر آنان چیزی بهتر از آن نبود، لیکن برخی از آنان با ایمان و بیش تر فاسق و بدکارند.فضیلت ۳۰: امّت او بر ضلالت اجماع نکند، چنان که فرموده است: «لا تجمع امتی علی الضلاله» [۲۲۵] .فضیلت ۳۱: امّت آن حضرت از سایر امّت ها در روز قیامت افزونی دارند، چنان چه در محشر می فرماید: «انا اکثر الانبیاء تبعا یوم القیامه» [۲۲۶] ؛ ای کسانی که به خدا ایمان آورده اید بر خدا و رسول تقدّم مجویید و از خدا بترسید که خدا به گفتار شما شنوا و (به کردارتان) داناست.که پس از نزول آیه طیّبه، آوازها را پست کردند.فضیلت ۳۷: هرکس حضرتش را در خواب ببیند، او را دیده است، زیرا شیطان به هر صورتی که باشد، قابل تصوّر است، ولی به صورت آن حضرت نمی تواند باشد.فضیلت ۳۸: دروغ بستن بر آن حضرت مثل سایر اکاذیب نیست، بلکه بنابر روایات، هر که عمداً بر پیغمبرصلی الله علیه وآله دروغ بندد، کافر است.فضیلت ۳۹: خُلق مبارکش از تمامی انسان ها بهتر بود. خداوند می فرماید: «وَإِنَّکَ لَعَلی خُلُقٍ عَظِیمٍ» [۲۲۷] .فضیلت ۴۰: حوض کوثر از مخصوصات آن حضرت است. خداوند می فرماید: «انا اعطیناک الکوثر…» [۲۲۸] .فضیلت ۴۱: مقام محمود از برای ذات آن حضرت است. خداوند می فرماید: «وَمِنَ اللَّیْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نَافِلَهً لَّکَ عَسَی أَن یَبْعَثَکَ رَبُّکَ مَقَامًا مَّحْمُودًا» [۲۲۹] .فضیلت ۴۲: شفاعت آن حضرت مقبول می افتد و می فرماید: «انا اول شافع و اول شفیع» [۲۳۰] .فضیلت ۴۳: در محشر، اول کسی که از قبر برمی خیزد و می فرماید: «انا اول من تنشقت (تنشق) غد الأرض»، پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله است.فضیلت ۴۴: اوّل کسی است که به بهشت وارد می شود و می فرماید: «انا اول من یقرع باب الجنه» [۲۳۱] .فضیلت ۴۵: حضرت صلی الله علیه وآله، دارای رتبه شفاعت عظمی است، وقتی که امّت خود را شفاعت کرد، و امت دیگر، از شفاعت پیغمبران ناامید شدند، پناه به وجود مبارک آن حضرت صلی الله علیه وآله می برند.فضیلت ۴۶: لوای حمد در قیامت مخصوص آن حضرت است؛ می فرماید: «لواء الحمد یومئذ بیدی». [۲۳۲] .فضیلت ۴۷: امت آن حضرت صلی الله علیه وآله، زودتر از امت های دیگر به بهشت می روند.فضیلت ۴۸: درجه وسیله، که اعلا درجه بهشت است، مخصوص اوست: «سلوالله لی الوسیله» [۲۳۳] .فضیلت ۴۹: حضرت محمّدصلی الله علیه وآله، با شرافت ترین خلایق در قیامت است.فضیلت ۵۰: تمام انبیاء در سایه لوای حضرت محمّدصلی الله علیه وآله باشند؛ «آدم و من دونه تحت لوایی». و نیز می فرماید: «انا اکرم الاولین و الاخرین» [۲۳۴] .
برگرفته از کتاب محمد صلی الله علیه و آله راز آفرینش نوشته آقای سید جواد هاشمی نژاد

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *